Sfeerimpressie

Op deze pagina vind je een sfeerimpressie door de ogen van de jongeren van DBA. Voor privacy technische redenen zijn er geen personen gefotografeerd en zijn namen geanonimiseerd.

Foto's gebouw DBA en activiteiten die hier ondernomen worden:

Verhalen jongeren

'Hoi, ik ben S. en ik ben hier vorig jaar gestart. Ik vond het spannend om hier te beginnen en eigenlijk wilde ik er ook niet aan beginnen omdat ik al een moeilijke tijd had want ik moest naar een andere school (speciaal onderwijs) en dat wilde ik absoluut niet. Ik voelde mijzelf 'anders' dan de rest en ik wilde er gewoon bij horen. Ik wilde niet weg van mijn vrienden, waar ik helemaal mezelf kon zijn. Maar ik moest, het was thuis gewoon te moeilijk waardoor ik me op school niet kon concentreren. Later deden ze onderzoeken om te kijken of het ergens anders aan lag. Ik had Autisme bleek uit het onderzoek. Ik wilde het niet geloven want Autisme zag ik als 'rare kinderen'. Uiteindelijk kwam ik op de DBA terecht en op het begin was ik erg stil. Ik wilde dus niet geloven dat ik Autisme had. Maar ik heb veel geleerd, heel veel. Ik het vooral geleerd om over je gevoelens en problemen te praten. Thuis gaat het daardoor ook veel beter. Ik werd hier ook minder verlegen. Op school had ik het moeilijk en nog steeds. Ik heb geleerd dat je naar de mooie dingen moet kijken die je kan en als iets niet lukt of gaat dan maakt dat niks uit want kijk wat je wel kan.

Het duurt soms lang maar uiteindelijk kom je er!'

*

Sprookjesverhaal van de DBA

Toen ik net kwam was ik helemaal niks. Ik was erg tegen de DBA en dacht dat niks zou helpen. Ik wilde ook niet echt beter worden. Het was heel erg lastig voor een lange tijd maar op een dag was er een keerpunt waardoor ik begon te geloven in mijzelf. Ik begon aan mijzelf te werken en te geloven dat ik beter kon worden. Zo zetten ik steeds meer stappen en ging het steeds beter. Het lukt weer om uit bed te komen, om de dag te beginnen, naar school en de DBA te gaan. De DBA heeft er voor gezorgd dat ik makkelijker door het leven kom. Ik loop nog steeds tegen dingen aan maar de DBA helpt me daarmee.

*

Beschrijving van de meeloopdagen:

• het gebouw is erg klein (kleiner dan verwacht)
• eerste indruk van mensen dat ze heel aardig zijn
• vanwege kleinschaligheid heel erg het idee dat je overal bij betrokken wordt, de groepen zijn zo klein, het is bijna individueel
• eerste indruk begeleiders dat ze aardig en veilig zijn, als er iets is dan kan je dat vertellen. Ik had geen verwachting van tevoren dus het viel niet mee of tegen.

Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview

Hoe ben je hier gestart?

Ik heb hier gestart nadat ik tijdens mijn vorige behandeling vast liep en ik geen stappen maakte. Toen kwam mijn regiebehandelaar met het idee om mij aan te melden voor de DBA, nadat ik de diagnose ASS had gekregen kort daarvoor.

Was voor jou de structuur fijn op de DBA?

Ik vond het fijn dat ik structuur had in mijn week en ik elke dag ergens heen kon en een doel had. Het was heel erg gekaderd en je wist wat je kon verwachten.

Wat heeft mij het meeste geholpen?

Ik was gewend om alleen te kijken naar gevoelens. Nu heb ik ook handvatten gekregen om ermee om te gaan. Doordat de DBA meer toekomst gericht is, heb ik meer vertrouwen in de toekomst gekregen en in mijzelf.

Hoelang zit je op de DBA?

1 jaar en 2 maanden.

Wat is een visor?

Een visor is een soort mentor. Je visor helpt je met dagelijkse dingen en verhelderd ook dingen wanneer iets bijvoorbeeld onduidelijk is. Je visor ondersteund jou daarmee.

Wat vind je moeilijk op de DBA?

Gesprekken met mijn visor omdat deze gesprekken meestal confronterend zijn. Dat is niet is niet altijd fijn maar wel nodig en uiteindelijk helpend.

Waarom is de lunch ook een blok?

Veel jongeren die hier komen hebben moeite met in een groep eten dus nemen we daar ook de tijd voor.

Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview - Interview

Hoe ziet het onderwijs eruit op de DBA?

Je hebt dezelfde boeken. Er is meer interactie met de docent, en dus ook meer hulp. De klas is klein, je zit met 2 of 3 jongeren in het klaslokaal.

Ben ik gegroeid op de DBA en hoe merkte ik en mijn omgeving dit?

Ik vind dat ik in een korte tijd al heel veel ben gegroeid. Ik merkte dat doordat ik het steeds' minder lastig vond om naar de DBA te komen. Mijn omgeving vertelde me dat ik meer praatte over hoe ik mij voel, en dingen minder persoonlijk opnam.

Hoe was jouw eerste impressie van de DBA?

Goed, iedereen is vriendelijk. Het was een warm welkom.

Hoeveel dagen ga jij naar de DBA?

4 dagdelen, 2 volle dagen of 4 halve dagen.

Wat is een visor?

Een visor is als een mentor, alleen heb je met je visor 1x per week een gesprek en zijn deze gesprekken persoonlijker.

Hoeveel jongeren zijn er op de DBA?

Op dit moment zijn er ongeveer 15 jongeren.

Waarom is de lunch ook een apart blok?

Ik denk dat dat is omdat meer jongeren moeite hebben met eten, we leren eten met mensen om je heen.

Wat voor blokken zijn er allemaal?

Het is heel individueel, want bij iedereen ziet het rooster er anders uit. Maar ik heb in een week: een groepswandeling, een visorgesprek, onderwijs, sport, een gesprek met mijn regiebehandelaar en groepscommunicatietraining. Er zijn er nog meer.

Welke dingen vind ik moeilijk?

Voorheen vond ik het lastig om überhaupt al hier te komen. Nu vind ik de gesprekken die ik heb pittig.