Ervaringsverhalen

  • jul 2024
  • 682
DBA

Ervaringsverhalen van jongeren en ouders

Jongere:

Mijn traject bij de DBA Voordat ik bij de DBA kwam, zat ik in de tweede klas en had ik al een tijdje last van mentale problemen. Op een gegeven moment ging het niet meer goed, zowel op school als met mijzelf. Mijn hoofd zat constant vol, waardoor het steeds moeilijker werd om gewone dagelijkse dingen te doen of mijn schoolwerk te maken. Uiteindelijk viel ik uit op school. Bij de DBA ben ik rustig weer begonnen met opbouwen. In het begin ging dat in kleine stappen. Dat was precies wat ik nodig had, omdat ik daardoor weer rust in mijn hoofd kon krijgen. Tijdens het traject heb ik ook veel over mezelf geleerd. Ik heb er leuke mensen ontmoet en daar veel van geleerd. Een van de belangrijkste dingen die ik me realiseerde, is dat ik uiteindelijk zelf degene ben die de stappen moet zetten. De begeleiding heeft me daar goed bij geholpen, maar ik heb ook geleerd om zelfstandiger te worden en beter te begrijpen wat voor mij werkt. Wat ik ook goed vond aan de DBA, is dat er meerdere visors waren met allemaal hun eigen persoonlijkheid. Daardoor kon er altijd een visor worden ingeschakeld die goed bij iemand paste. Nu gaat het eigenlijk gewoon heel goed. Ik ga weer volledig naar school en dat gaat zonder problemen. Sterker nog: ik haal nu de hoogste cijfers van de klas. Als ik terugkijk heeft het traject bij de DBA mij echt geholpen om weer verder te kunnen, niet alleen op school maar in het leven.

Ouders:

S. doet het echt goed, af en toe wat struggles maar daar kunnen we het samen goed over hebben. Hij werkt ook nog in de wasstraat. Wij zijn supertrots hoe hij het doet en heel dankbaar voor het DBA traject.

Jongere:

Het fijne van de DBA is dat je de tijd krijgt om weer vertrouwen te krijgen dat je leren wel kan.

Dat je in je eigen tempo mag werken, in plaats van het tempo van school, waardoor je weer zelfvertrouwen krijgt.

Ouders:

In maart 2025 is ons kind gestart bij DBA. Op dat moment waren we als ouders behoorlijk radeloos en wanhopig op zoek naar de juiste hulp voor ons kind. E. zat zo met zichzelf in de knoop en zat zo in de put. Schoolgang was op dat moment niet mogelijk. Bij DBA werd alles op maat gemaakt, wekelijks werd er een nieuw rooster gedeeld met wat er op dat moment nodig was.

In het begin was er vooral veel aandacht voor mentale ondersteuning en later, toen er meer kon, werd schoolwerk wat uitgebreid. Bij iedere evaluatie werd er besproken hoe de komende maanden eruit konden gaan zien: of en hoe er uitgebreid kon worden. Soms kon dat wel en soms ook niet, maar altijd met E. als middelpunt, in het tempo dat hij aankon.

Wij gunnen ieder kind met autisme dat zo met zichzelf overhoop ligt een plek als op DBA. Je mag er zijn, je doet ertoe. Er is altijd een luisterend oor, ook als het misschien op die dag geen DBA-dag is. E. had een goede klik met zijn visor, ze daagden elkaar uit en E. voelde zich gehoord en vertrouwd met haar. Er wordt een veilige plek gecreëerd waarin ook zicht wordt gehouden op vriendschappen met andere jongeren: hoe is de dynamiek onderling? Is er soms ondertiteling of hulp nodig?

Inmiddels heeft E. zijn traject bij DBA afgerond en hebben we een zelfverzekerder kind gekregen, die meer over zichzelf weet dan menig volwassene. E. weet waar zijn grenzen liggen, weet wat wel en niet mogelijk is (‘als ik zaterdag daarheen wil gaan, kan ik zondag daarvan bijkomen’) en vergelijkt zichzelf minder met anderen. E. is trots op zichzelf en wij ook.

Jongere:

Toen ik er kwam, was niks goed. Ik heb er dan ook meer dan anderhalf jaar over gedaan om weer goed te kunnen functioneren, en lekker in mijn vel te zitten.

Ik werd omarmd door vriendelijke begeleiders, en een duidelijk proces. Het ging allemaal fijn en rustig, en helemaal op mijn eigen tempo. Elke jongere bij DBA had zijn/haar/hen eigen proces, en dat was ook oké. Ik heb er veel vrienden gemaakt, en superveel geleerd.

Mijn hoofdbegeleider (visor), paste goed bij mij. We hadden meerdere overlappende interesses, waardoor gesprekken makkelijk gingen. Ik heb geleerd bij haar om eerder om hulp te vragen, om stress en vervelende gevoelens te herkennen, en nog veel meer.

Ik heb ook beter leren communiceren. Dat ging altijd makkelijk, dacht ik. Maar ik was aan het einde van de dag toch altijd helemaal kapot. Dat heeft DBA mij ook geleerd. Hoe ik goed kan communiceren, ook als mijn hoofd vol zit. En hoe ik beter kan herkennen en aangeven als het even niet meer gaat, als ik overprikkeld ben.