GGzE GroeiRijk Centraal

In Memoriam: Frank Deerenberg

  • 28 mei
  • 187

Frank Deerenberg: Kritisch en betrokken

Frank vormde vanaf 2005 een ‘tandem’ met André de Fouw. Zo noemde we dat toen: een hulpverlener en een ervaringsdeskundige. Ze trokken er samen op uit in het stadsdeel Stratum, Eindhoven. Ze bezochten mensen in de knel, kwamen achter de voordeur en legde een samenwerkingsnetwerk (Maatschappelijk Steunsysteem) aan met woningbouwverenigingen, buurtbewoners, de wijkagent en ander zorgverleners.

Deze werkwijze heet ‘kwartiermaker’ voor een kwetsbare doelgroep die zich terugtrekt of boos is op iedereen of zelf geen weg eruit weet te vinden.

Zo ontstond Petazzie (hutspot), een plek waar deze kwetsbare groep welkom was.

Frank wist als geen ander de waarde van ervaringskennis aan te tonen. Zijn doorleefde leven bracht hem ervaringskennis. Zijn luisterend oor zorgde voor medemenselijk begrip. Zijn oprechte interesse zorgde voor gelijkwaardigheid. En zijn intelligente kritische reflectie zorgde ervoor dat we gezamenlijk verder kwamen en inzicht kregen in de werking van ervaringsdeskundigheid.

Een ochtend samenwerken met Frank

Als de dag van gisteren kan ik me herinneren dat ik op pad ging met Frank. Ik was uitgenodigd door Frank om eens met hem mee te gaan, de wijk in. Hij werkte samen met zijn collega als kwartiermaker bij het Maatschappelijk Steun Systeem (MSS). Vroeg in de ochtend hadden we afgesproken in de wijk stratum te Eindhoven. We zouden een paar huisbezoeken gaan doen. Nieuwsgierig als ik was vroeg ik van tevoren wie we gingen ontmoeten. Tja zei Frank, dat is voor mij een weet en voor jou een verassing. Je zult nog even geduld moeten hebben en zelf mogen ontdekken wie we tegen gaan komen.

Graag deel ik een momentje van bezoek aan een bewoonster van Eindhoven.

Zoals Frank dat noemde: een bewoonster waar hij een mooi en warm contact mee had.

Frank en ik liepen de straat in en hij belde aan bij een kleine tussenwoning. Een vrouw van rond de vijfenvijftig jaar deed open. Het eerste wat ze zei was: Frank wat ben ik blij je te zien, waarop Frank zei, dit doet me goed om te horen. Daarna stelde hij mij voor aan de vrouw als Toon en liet de ruimte aan haar om aan mij te vragen wie ik verder was, wat ik deed en dergelijke.

Ik legde in het kort uit dat ik een collega van Frank was die als ervaringsdeskundige bij het casemanagement van GGzE werkte (toen die tijd werkte ik op Den Elzent).

Frank zette zijn rugzak op tafel en vroeg ondertussen of de vrouw een fijn weekend had beleefd. Ze zei dat het rustig voelde en dat ze niet veel ondernomen had. Tijdens het gesprek bleek dat ze geen grote familie of naasten kring kende. Er was een tijdje geleden ingebroken in haar woning en daardoor was ze zich zeer onveilig gaan voelen in haar eigen omgeving. Zij vertelde dat ze inmiddels de grootste schrik een beetje te boven was. Frank zei tegen haar, zal ik dan maar beginnen. Waarop de vrouw koffie ging zetten en Frank uit zijn rugzak een hamer, beitel en schroevendraaier pakte en richting de achterdeur liep. Frank had op verzoek van de vrouw een extra veiligheidsslot voor op de achterdeur gekocht wat hij er in ging zetten. Dat bleek hij beloofd te hebben. Hij gaf haar het bonnetje van wat het slot gekost had en vertelde dat er garantie op het slot zat. Met de boodschap….. dus bewaar het bonnetje goed.

Ondertussen dat hij bezig was mocht ik mee en dan een schroefje aan geven en vertelde de vrouw voluit over haar weekend. Ze liet mij wat foto’s zien en vertelde vol trots over vroeger, met soms wat verdriet in de ogen. Ondertussen zag ik vanuit mijn ooghoeken de kalme en beheerste Frank het karwei met het slot op kundige wijze klaren. En diezelfde rust en betrokkenheid die Frank uitstraalde bracht de vrouw ook op haar gemak. Ik kon merken dat de vrouw de aanwezigheid van Frank enorm waardeerde en er veel betekenis en waarde in hun relatie lag. En Frank was ook helemaal in zijn element. Frank liet zien dat hij constant oog voor de mens had. En wat hij vanuit gelijkwaardigheid, waardering voor de ander en zijn bescheidenheid bereikte. Toen hij klaar was vroeg hij de vrouw de deur een aantal maal open en dicht te doen om haar te laten ervaren dat het werkte. Ik zag haar gerustgesteld glimlachen naar Frank. Zo eerst nog een kopje koffie en na verloop van tijd namen we afscheid van de vrouw. Zij bedankte Frank nog een aantal maal voordat we echt buiten stonden. Daarna liep ze terug naar binnen en bleef voor de raam staan zwaaien totdat we uit het zicht verdwenen waren.

Frank liet mij die ochtend maar weer eens zien waar het om draait. Kwartier maken en het inzetten van je ervaringen is: de kunst van het gewoon doen en laten merken dat je er oprecht voor elkaar bent. Dat zit allemaal niet verscholen in methodieken en theorieën maar begint bij het ontmoeten. Maar volgens Frank is er niets mis met methodisch handelen en de theoretische kennis als je de persoon maar voorop blijft zetten. Ook daar heeft Frank zijn aandeel in geleverd. Als trainer in de trainingen en cursussen m.b.t. herstel en de opleidingen rondom ervaringsdeskundigheid zag je zijn opgedane ervaringen en kennis terug. Een heel veelzijdig man die Frank, hij zal gemist worden maar voort blijven leven in onze gedachten en harten.

Frank zijn motto was en blijft: dichtbij de mensen daar moet het gebeuren.

Dank je Frank voor de mooie jaren samenwerking en je betrokkenheid bij alle mensen!

Hanneke Henkens en Toon Walravens

De Boei & GroeiRijk (GGzE)

Wij maken gebruik van cookies voor onze service. Bezoek je onze website dan ga je akkoord met de cookies.